Januari zien we vaak als een frisse start. Goede voornemens, nieuwe plannen, een schone lei. Alsof met het omslaan van de kalender ook alles opnieuw kan beginnen. Maar niet iedereen begint opnieuw.
In mijn werk ontmoet ik mensen voor wie het nieuwe jaar juist begint met gemis. Met iemand die er vorig jaar nog was. Met een leegte die voelbaar blijft, ook als de wereld weer op gang komt. Ik zie hoe januari soms harder binnenkomt dan december, juist omdat de drukte voorbij is en het stiller wordt.
Rouw laat zich niet resetten.
Het verdwijnt niet omdat het jaar een ander nummer krijgt. Het beweegt mee, soms zacht op de achtergrond, soms onverwacht dichtbij.
Wat ik steeds opnieuw zie, is hoe belangrijk het is dat mensen zichzelf geen haast opleggen. Dat ze niet hoeven mee te doen aan het idee dat vooruitgang altijd zichtbaar moet zijn. Afscheid nemen, van een mens, van een leven, vraagt aandacht en ruimte.
Geen oplossingen, geen stappenplan.
Misschien is januari daarom geen maand om opnieuw te beginnen, maar om de herinneringen, de liefde en het gemis toe te laten.
Vooruitkijken mag.
Blijven staan mag ook.
Voor dit nieuwe jaar wens ik je geen haast,
maar ruimte.
Geen moeten, maar mildheid.
En momenten die zijn zoals het is.
Reactie plaatsen
Reacties