Via het lage toegangshek loop je vervolgens door de overkapping, onderdeel van het hoofdgebouw, waar kleurrijke muurschilderingen de wanden sieren, een verrassend levendig detail voordat je de begraafplaats zelf betreedt.

Eenmaal binnen op de begraafplaats opent zich een brede, verharde weg met direct zicht over het hele terrein. Dat open karakter is voor mij het meest kenmerkende aan Vredehof: overzichtelijke, goed aangelegde grasvelden met de graven vooral langs de randen, zodat je een weidse blik over de begraafplaats houdt. De begroeiing blijft bewust laag met hagen van ongeveer een meter hoog waardoor het gevoel van ruimte en openheid nergens wordt onderbroken.

In mijn werk waardeer ik het dat er op Vredehof een aula beschikbaar is voor diensten. Daarnaast is een deel van het terrein ingericht als islamitische begraafplaats, iets wat in de praktijk steeds vaker nodig is voor families met een diverse achtergrond.

Bijzonder is ook het erehof, rechts achterin, waar oorlogsslachtoffers van het bombardement van 22 februari 1944 en andere Nijmeegse oorlogsslachtoffers herbegraven liggen. De witte grafstenen rondom een centrale vlaggenmast maken dit gedeelte herkenbaar en geven het een gepaste, ingetogen waardigheid bij herdenkingen.

Voor mij is Vredehof een begraafplaats die door haar openheid en ruimtelijke opzet een gevoel van rust en overzicht biedt en een plek waar nabestaanden letterlijk de ruimte krijgen.